اسم

پنس

(پِ) [ انگ. ] (اِ.) یک دوازدهم شلینگ (بیست شلینگ یک لیره‌است).

    پنس

    (پَ) [ فر. ] (اِ.)
    ۱- گیره، انبر.
    ۲- دوشاخه دهان جانوران.

      پنک

      (پَ نَ) (اِ.) وجب، وژه، شبر.

        پنک

        (پِ) (اِ.) گرفتن و فشار دادن گوشت یا پوست بدن با دو سر انگشت چنان که به درد آید، نشگون.

          پنکه

          (پَ کِ) [ هند. ] (اِ.) بادبزن برقی.

            پند

            (پِ) (اِ.) مقعد، نشستنگاه، دبر.

              پندار

              (پِ یا پَ) (اِ.)
              ۱- گمان.
              ۲- سوءظن.
              ۳- اندیشه.
              ۴- خودبینی.

                پنداره

                (پِ رِ) (اِ.)
                ۱- گمان.
                ۲- خیال.
                ۳- فکر، اندیشه.

                  پنجگاه

                  (پَ) (اِ.) گوشه‌ای از موسیقی ایرانی در دستگاه راست پنجگاه.

                    پیمایش به بالا