اسم

پنجه

(پَ جِ) (اِ.)
۱- مخفف پنجاه.
۲- پنج انگشت با کف دست و پا باشد از انسان و حیوانات دیگر، پنج انگشت دست از مچ تا سر انگشتان.
۳- چنگال، جنگ، برثن، مخلب.
۴- پنج انگشت بدون کف دست.
۵- دست.
۶- صورت دستی که از طلا و نقره سازند و به مشاهد مقدس برای نیاز فرستند.
۷- گلوله‌های سنگ که دیدبانان برای جنگ نگاهدارند.
۸- سنگ منجنیق.
۹- سنگی که از کشتی به کشتی غنیم اندازند.
۱۰ – پنجه دزدیده.
۱۱ – ماهی.
۱۲ – دام و قلاب و شست ماهی.
۱۳ – قسمت زبرین دسته تار که گوشی بدان پیوندند.
۱۴ – واحدی برای شمارش هر مرحله ساز زدن است.
۱۵ – رقصی که جمعی دست یکدیگر را گیرند و با هم رقصند.

    پنجه بوکس

    (~. بُ) [ فا – انگ. ] (اِ.) سلاح سرد به صورت حلقه‌های به هم پیوسته دارای برآمدگی‌های نوک تیز که در پنجه می‌کنند.

      پنجه مریم

      (~ء مَ یَ) (اِمر.) گیاهی است خوشبو با ساقه کوتاه و گل‌های سرخ رنگ، گل نگونسار، گل سرنگون.

        پنجول

        (پَ) (اِمر.) ناخن دست انسان یا پنجه برخی از حیوانات مانند گربه، پلنگ و مانند آن.

          پنچرگیری

          (~.) [ انگ – فا. ]
          ۱- (حامص.) ترمیم کردن و وصله انداختن لاستیک خودرو و مانند آن.
          ۲- (اِ.) محل انجام این کار.

            پنچه

            (پُ چِ) (اِ.) = پنجه. بنجه:
            ۱- پیشانی، ناصیه.
            ۲- موهای جلوی سر، طره.

              پند

              (پَ) [ په. ] (اِ.)
              ۱- اندرز، نصیحت.
              ۲- عهد، پیمان.

                پند

                (~.) (اِ.)
                ۱- چاره، تدبیر، بند، فند، مکر، حیله.
                ۲- فن کشتی گیری، حیله کشتی.

                  پیمایش به بالا