اسم

(پَ) (اِ.) فرمان، امر.

(پَ) (اِ.) افزاری باشد که حکاکان و درودگران با آن مروارید و چوب و تخته را سوراخ کنند. مته و مثقب و پرمه و برمه و برماه و برماهه نیز گویند.

(پَ مَ) (اِ.) انتظار، امید. پرمور و برمر نیز گویند.

(پِ مَ گَ) [ فر. ] (اِ.) ماده‌ای شیمیایی ا ست با نام پرمنگنات پتاسیم، بنفش تیره و حلال در آب. در پزشکی برای شست و شو و ضدعفونی زخم‌ها و در منزل برای گندزدایی سبزی‌ها و میوه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

(پِ مَ یا مِ) (اِ.) = پرمهه: کاهلی در کارها.

(پَ رَ) (اِ.)
۱- دیبای منقش و لطیف.
۲- پل، مرز.

(~.) (اِ.) نک پروین.

(پَ) (اِ.) لباس لطیف و منقش.

(پَ رَ) [ په. ] (اِ.)
۱- حریر ساده، ابریشم بی نقش.
۲- شمشیر، شمشیر جوهردار.

(پَ رَ) (اِ.) تیماج، سختیان، تسمه یا کمربند که از تیماج درست کنند.