اسم

(پِ مَ یا مِ) (اِ.) = پرمهه: کاهلی در کارها.

(پَ رَ) (اِ.)
۱- دیبای منقش و لطیف.
۲- پل، مرز.

(~.) (اِ.) نک پروین.

(پَ) (اِ.) لباس لطیف و منقش.

(پَ رَ) [ په. ] (اِ.)
۱- حریر ساده، ابریشم بی نقش.
۲- شمشیر، شمشیر جوهردار.

(پَ رَ) (اِ.) تیماج، سختیان، تسمه یا کمربند که از تیماج درست کنند.

(پَ رَ دَ) (اِ.) پشته، تل.

(پَ رَ دِ) (اِ.) جِ پرنده ؛ رده بزرگی از شاخه ذی فقاران که خون گرمند و بدنشان دارای حرارت ثابتی است و اندام‌های جلو آن‌ها به علت پرواز در هوا به صورت بال درآمده و بدنشان نیز پوشیده از پر می‌باشد، طیور.

(پَ) (اِ.) فرمان، امر.

(پَ) (اِ.) افزاری باشد که حکاکان و درودگران با آن مروارید و چوب و تخته را سوراخ کنند. مته و مثقب و پرمه و برمه و برماه و برماهه نیز گویند.