اسم

پاویون

(یُ) [ فر. ] (اِ.)
۱- ساختمان مخصوص است قبال و پذیرایی از مهمانان رسمی بلندپایه در فرودگاه.
۲- محل استراحت پزشکان در بیمارستان، سرایه، کوشک. (فره).

    پای

    ( اِ.)
    ۱- پا.
    ۲- بخش، سهم.
    ۳- مقداری از زمین که با یک گاو می‌توان شخم زد.
    ۴- کنایه از: ایستادگی و پایداری.

      پای آگیش

      (اِفا.) = پای آگیشنده:
      ۱- آن که به پای آویزد یا پیچد، پای پیچ، پای آهنج.
      ۲- مرگ که پای پیچ هر کس شود، مرگ محتوم.

        پای خوشه

        (ش ِ) ( اِ.)زمین پر از گل و لای که به سبب تردد مردم و حیوانات خشک و سخت شده باشد.

          پایاب

          (اِمر.)
          ۱- ته آب.
          ۲- بخش کم عمق آب.
          ۳- گرداب.
          ۴- راه و پله‌ای که از آن بتوان به ته چاه یا قنات رفت.
          ۵- گذرگاه.
          ۶- مقاومت و ایستادگی.
          ۷- کنایه از: موقعیتی که خطر تقریباً رفع شده باشد.
          ۸- گدار.

            پانه

            (نِ) ( اِ.)
            ۱- چوبی که برای شکافتن چوب دیگر لای آن می‌گذارند.
            ۲- چوبی که پشت در بیندازند.
            ۳- چوبی که داخل قالب کفش می‌گذارند.
            ۴- چوبی که زیر ستون قرار می‌دهند.

              Scroll to Top