بنک
(~.) (اِ.) = بنه: جای، مکان، جایی که نقد و جنس در آن نهند، بنگاه.
(بَ نَ) (اِ.)
۱- نوعی از قماش اطلس که بر آن گلهای زربفت باشد.
۲- گلها و نشانها که بر روی مهوشان از نوشیدن شراب بهم رسد، عرق که بر پیشانی ایشان نشیند.
(بَ زَ یا زِ) [ فر. ] (اِ.) مایعی بی رنگ و با بوی تند مخصوص که کمی سبک تر از آب است و در آن حل نمیشود ولی حلالی بسیار خوب است و از مشتقات نفت و قطران میباشد. بسیار فرُار و سریع و در صنعت اهمیت بسیار دارد.
(بِ) [ فر. ] (اِ.) از فرآوردههای نفتی که از تقطیر نفت خام به دست میآید و جهت سوخت وسایل نقلیه استفاده میشود.