اسم

بلغور

(بَ یا بُ) (اِ.)
۱- گندم نیم کوفته.
۲- آشی که از گندم مذکور پزند.
۳- سخنان درهم برهم.
۴- هر چیز درهم شکسته.

    بلق

    (بَ لَ یا لْ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) پیسه گردیدن، سپید دست و پا شدن تا ران.
    ۲- (اِمص.) پیسگی، سیه سپیدی، ابلقی.

      بلک

      (بِ لَ) (اِ.)
      ۱- تحفه، ارمغان.
      ۲- میوه تازه.
      ۳- جامه نو.

        بلک

        (بُ) (اِ.) چشم درشت برآمده.

          بلک

          (بِ لَ) (اِ.) مخففِ بیلک، تیر، پیکان.

            بلکک

            (بِ کَ) (اِ.) آب نیم گرم. بلکل و بنکل هم گفته‌اند.

              بلکن

              (بَ کَ یا بُ لُ کَ) (اِ.)
              ۱- منجنیق.
              ۲- سر دیوار.

                پیمایش به بالا