اسم

(~.) (اِ.) دلیل، برهان.

(وَ) (اِ.)
۱- ریسمانی که خوشه‌های انگور و دیگر میوه‌ها را به آن می‌بندند و از سقف می‌آویزند تا فاسد نشود.
۲- هر چیز آویخته، معلق.
۳- جسم سنگینی که گرد محور ثابتی حرکت کند، مانند پاندول ساعت.

(وَ) (اِ.)۱ – کوره‌ای که در آن خشت و آهک و مانند آن می‌پختند.۲ – نقشی به شکل زنجیر که بر حاشیه چیزی بکشند یا بدوزند.

۱ – (ص فا.) در ترکیب با برخی کلمات معنی آویزنده می‌دهد: دست آویز، دل آویز.
۲- (اِ.) جنگ، نبرد.
۳- جواهری که بر حلقه گوشواره بیاویزند.
۴- بلور و مانند آن که برای زینت به چلچراغ بیآویزند.
۵- منگوله، شرابه.
۶- گیاهی زینتی با گل‌های قرمز.

(اِ.) پناه، مستمسک.

(~. بَ) (اِ.) بند ناف.

(اِ.) آویزان، کنایه از: آدم مزاحم.