اسم

آوار

۱ – (ص.) آزار، رنج، ستم.
۲- خراب، ویران.
۳- (اِ.) هرج و مرج، بی نظمی.
۴- غارت، چپاول.
۵- دربه در، آواره.

    آوار

    (اِ.)
    ۱- گرد و غبار و خاک.
    ۲- فرو ریختن دیوار و سقف.

      آواره

      (رِ)
      ۱- (ص.) بی خانمان، دربه در.
      ۲- گم گشته.
      ۳- فراری.
      ۴- پراکنده، پریشان.
      ۵- (اِ.) ستم، آزار.

        آواز

        (اِ.)
        ۱- آوا، بانگ.
        ۲- نغمه، سرود، آهنگ.
        ۳- هر یک از دستگاه‌های موسیقی و گوشه‌های آن.

          آهنگر

          (~. گَ) [ په. ] (اِ. ص.) کسی که پیشه اش ساختن آلات و ادوات آهنی است، حداد.

            آهنگساز

            (هَ)(اِ. ص.) سازنده آهنگ، موسیقی – دانی که آهنگ بساز د.

              آهو

              [ په. ] (اِ.) جانوری از خانواده تهی – شاخان، جزو راسته نشخوارکنندگان که اقسام مختلف دارد و عموماً دونده بسیار سریع و چابک و دارای دست و پای بلند و چشمان زیباست، غزال، مارال. ؛ پشت ~بسته بودن کنایه از: دور از دسترس بودن.

                Scroll to Top