اسم

امکان

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) توانا گردانیدن بر امری.
۲- پا برجا کردن.
۳- دست یافتن.
۴- (مص ل.) ممکن بودن.
۵- (اِمص.) احتمال.
۶- توانایی.

    امر

    ( اَ ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) فرمان دادن.
    ۲- (اِ.) دستور، حکم. جِ اوامر. ؛~ و نهی کردن کسی را به اطاعت از خود واداشتن.

      امراء

      (اُ مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ امیر؛ فرماندهان، امیران.

        امزجه

        (اَ زِ جِ) [ ع. امزجه ] (اِ.)جِ مزاج ؛ طبیعت‌ها، سرشت‌ها.

          امساک

          ( اِ ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) نگاه داشتن.
          ۲- نخوردن غذا.
          ۳- (اِمص.) خودداری.
          ۴- بخل، خست.

            امشاسپند

            (اَ مِ پَ) (اِ.) = امشاسفند: هر یک از هفت فرشته آیین زردشتی: بهمن، اردیبهشت، شهریور، اسپندارمذ، خرداد، امرداد که در رأس آن‌ها اهورمزدا قرار دارد.

              پیمایش به بالا