اسم

افواه

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ فوه.۱ – دهان‌ها.
۲- اصناف.
۳- ادویه‌های خوشبو که در اغذیه ریزند.

    افیون

    ( اَ ) (اِ.) معرب واژه یونانی «اپیون» به معنای تریاک، شیره خشخاش.

      افئده

      (اَ ئِ دِ یا دَ) [ ع. افئده ] (اِ.) جِ فواد؛ دل‌ها، قلب‌ها.

        اقاقیا

        ( اَ ) (اِ.) معرب واژه یونانی اکیاکیا؛ درختی است خاردار با گل‌های خوشه‌ای سفید یا صورتی و خوشبو که چوبی سخت و محکم دارد.

          اقاله

          (اِ لِ) [ ع. اقاله ]
          ۱- (مص م.) بر هم زدن، فسخ کردن معامله با رضایت.
          ۲- بخشیدن.
          ۳- (اِمص.) گذشت.

            Scroll to Top