اسم

اعطیه

(اَ یِ) [ ع. اعطیه ] (اِ.) جِ عطاء؛ بخشش‌ها، عطاها.

    اعقاب

    ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عَقِب.
    ۱- بازماندگان.
    ۲- فرزندان آینده.

      اعلاق

      ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عِلْق.
      ۱- چیزهای نفیس.
      ۲- غلاف‌های شمشیر.

        اعراق

        (اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عِرق.
        ۱- رگ‌ها.
        ۲- کوه‌های بلند.
        ۳- ریشه‌های درخت.

          اعداد

          ( اِ ) [ ع. ]
          ۱- (مص م.) آماده کردن، بسیجیدن.
          ۲- (اِ.) بسیج.

            اعدام

            (اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عدم ؛ نیست‌ها، نیستی‌ها.

              اعذار

              ( اِ) [ ع. ]
              ۱- (مص ل.) عذر آوردن.
              ۲- پوزش خواستن.
              ۳- (اِمص.) پوزش، عذر.

                اعراب

                ( اِ ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) درست سخن گفتن.
                ۲- ( اِ.) حرکت حرف آخر در کلمات عربی.
                ۳- حرکات حروف در کلمات.

                  اعرابی

                  (اَ) [ ع. ] (اِ.)عرب بیابانی، صحرانشین. ج. اعراب.

                    Scroll to Top