اسم

اعتناق

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.)دست به گردن یکدیگر انداختن.
۲- امری را به گردن گرفتن.
۳- (اِمص.) نوازش.

    اعجاب

    ( ا ِ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) به شگفت آوردن.
    ۲- (مص ل.) متعجب شدن.
    ۳- (اِمص.) شگفتی.
    ۴- خودبینی، خودپسندی.

      اعجاز

      ( اِ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) عاجز ساختن.
      ۲- کار دشوار و خلاف عادت انجام دادن.
      ۳- (اِمص.) عجز، ناتوانی.

        اعجام

        (ا ِ) [ ع. ]
        ۱- (مص م.)نقطه نهادن حروف.
        ۲- (اِمص.) نقطه گذاری.

          اعتدال

          (اِ تِ) [ ع. ]
          ۱- (اِمص.) میانه روی.
          ۲- (اِ.) حد میانه.

            اعتذار

            (اِ تِ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) پوزش خواستن.
            ۲- گِلِه کردن.
            ۳- (اِمص.) پوزش.

              اعتراض

              (اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
              ۱- نکته گیری نمودن.۲ – تعرض کردن.۳ – (اِمص.) واخواست.

                اعتزاز

                (اِ تِ) [ ع. ]
                ۱- (مص م.) عزیز دانستن.
                ۲- (مص ل.) عزیز شدن.
                ۳- (اِمص.) عزت، ارجمندی.

                  اعتساف

                  (اِ تِ) [ ع. ]
                  ۱- (مص ل.) زور گفتن.
                  ۲- بیراهه رفتن.
                  ۳- (اِمص.) زورگویی.

                    پیمایش به بالا