اسم

اعتذار

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پوزش خواستن.
۲- گِلِه کردن.
۳- (اِمص.) پوزش.

    اعتراض

    (اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- نکته گیری نمودن.۲ – تعرض کردن.۳ – (اِمص.) واخواست.

      اعتزاز

      (اِ تِ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) عزیز دانستن.
      ۲- (مص ل.) عزیز شدن.
      ۳- (اِمص.) عزت، ارجمندی.

        اعتساف

        (اِ تِ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) زور گفتن.
        ۲- بیراهه رفتن.
        ۳- (اِمص.) زورگویی.

          اعتصام

          (اِ تِ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) متوسل شدن.
          ۲- خود را نگاه داشتن.
          ۳- (اِمص.) پرهیز از گناه.

            اعاشه

            (اِ ش ِ یا شَ) [ ع. اعاشه ]
            ۱- (مص ل.) زندگی کردن، معیشت کردن.
            ۲- (مص م.) زنده داشتن، زندگی بخشیدن.
            ۳- (اِ.) گذران.

              اطوار

              ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ طور.
              ۱- حال، وضع.
              ۲- در فارسی، حرکات و رفتار بی مزه.

                اظافیر

                (اَ) [ ع. ] (اِ.)جِ اظفار، ججِ ظُفُر؛ ناخن‌ها، چنگال‌ها.

                  پیمایش به بالا