(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) عزیز دانستن. ۲- (مص ل.) عزیز شدن. ۳- (اِمص.) عزت، ارجمندی.
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) زور گفتن. ۲- بیراهه رفتن. ۳- (اِمص.) زورگویی.
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) متوسل شدن. ۲- خود را نگاه داشتن. ۳- (اِمص.) پرهیز از گناه.
(اَ ظَ) [ ع. ] (اِ.) جِ اعظم. ۱- بزرگتران، مهتران. ۲- بزرگان.
(اِ نِ) [ ع. اعانه ] ۱- (مص م.) کمک کردن. ۲- (اِمص.) یاری، کمک. ج. اعانات.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عَب ؛ سنگینها، بارها.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ طور. ۱- حال، وضع. ۲- در فارسی، حرکات و رفتار بی مزه.
(اَ) [ ع. ] (اِ.)جِ اظفار، ججِ ظُفُر؛ ناخنها، چنگالها.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ ظُفُر؛ ناخنها.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ ظل ؛ سایهها.