اسم

(اِ تَ رَ) (اِ.) معرب استبرک.
۱- دیبا، دیبای ستبر، پارچه‌ای که با زر و ابریشم بافته شود.
۲- نام دو گونه درختچه که در نقاط گرمسیری می‌رویند. از گیاهان کائوچویی ایران هستند.

(اِ تَ رَ) (اِ.) نک اسبترق.

(اِ ت ِ) [ فر. ] (اِ.) جلگه وسیع و بی – درخت، علفزار.

(~.) (اِ.) ظرفی فلزی که برای بردن گل و گچ در بنایی به کار برند.

(اِ سْ مْ) [ فر. ] (اِ.)۱ – مُهر، مُهری که روی کاغذ می‌زنند.
۲- جعبه‌ای کوچک حاوی بالشتک آغشته به جوهر، جوهرگین. (فره).

(اَ نُ فِ) [ انگ. ] (اِ.) دارویی که به عنوان مسکن و تب بر تجویز می‌شود.

( اَ ) (اِ.) جای خواب، آرامگاه.