اسم

(~.) [ فر. ] (اِ.)۱ – مجموعه آثار باستانی.
۲- محلی که آثار باستانی را در آن نگه داری کنند.

[ فر. ] (اِ.) علم ترکیب اصوات و هنر عرضه آن‌ها به نحوی که برای شنونده مطبوع باشد، موسیقی. (فره).

[ فر. ] (اِ.) همراه با نغمه و موسیقی.

(کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) علم تجزیه و تحلیل ویژگی‌های انواع موسیقی و بررسی تاریخی آن‌ها، موسیقی شناسی. (فره).

(اِ.) = موژه: تالاب، آبگیر.

(ژِ) (اِ.) = موژ. مویه: اندوه، غم.

(اِ.) کپل، سرین، باسن، کون.

(مُ وْ) [ انگ. ] (اِ.) دستگاه الکترونیکی کوچکی که به رایانه متصل شود و با حرکت دادن آن بتوان مکان نما را روی صفحه نمایش جا به جا کرد و با دکمه‌های آن به سیستم فرمان‌هایی داد، موشی. (فره).

(اِ.) تنبوشه، لوله سفالی که در زیر زمین یا میان دیوار برای ساختن راه آب به کار می‌بردند.