اسم

ابزار

( اَ ) [ په. ] (اِ.)
۱- افزار، آلت، وسیله، مایه.
۲- آن چه از ادویه که برای خوشبو کردن در غذا ریزند مانند: فلفل، زردچوبه و دارچین.
۳- نوار باریک گچ بری در قسمت بالای دیوار و نزدیک سقف یا در هر جای سطح آن.
۴- نقش تزیینی برجسته یا فرورفته روی چوب.

    ابره

    (اَ رِ) (اِ.) لباس، بخش بیرونی لباس.

      ابرو

      ( اَ ) (اِ.) مجموع موهای روییده بر ظاهر استخوان قوسی شکل بالای کاسه چشم زیر پیشانی. ؛~ بالا انداختن بی میلی نشان دادن، مخالفت کردن. ؛خم به ~ نیاوردن تحمل کردن مشقت و ناله نکردن.

        ابریشم

        (اَ شَ یا شُ) [ په. ] (اِ.)
        ۱- رشته‌های بسیار نازکی که از پیله کرم ابریشم جدا می‌کنند و استفاده می‌کنند.
        ۲- سازهای زه دار.
        ۳- درختی از دسته گل ابریشم‌ها جزء تیره پروانه واران که گونه‌ای از آن در جنگل‌های شمال ایران به نام شب خسب (شوفِس) موجود است.

          ابر

          ( اَ ) (اِ.)
          ۱- توده عظیم بخار آب، میغ، سحاب.
          ۲- اسفنج دریایی یا مصنوعی که با آن مثل یک کیسه یا لیف بدن را شستشو دهند؛ ابر حمام.

            ابر

            (اَ بَ) [ په. ] (اِ.) بالا، مق پایین.

              پیمایش به بالا