اسم

(مَ نِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مانع ؛ بازدارنده‌ها.

(مَ هِ) [ ع. ] (اِ.) جِ موهبت ؛ بخشش‌ها و انعام‌ها.

(مَ یِ) [ ع. موائد ] (اِ.) جِ مائده.

(مُ) [ انگ. ] (اِ.) دستگاه تلفن قابل حمل بدون سیمی که با استفاده از امواج رادیویی، ارتباط تلفنی بین دو نقطه را برقرار سازد، تلفن همراه.

(بَ یا بِ) [ په. ] (اِ.) روحانی دین زرتشتی. ج. موبدان.

(مَ بِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جای هلاکت.
۲- وعده گاه، میعاد.
۳- زندان.

(مَ) [ ع. ] (اِ.) مرگ.

(مُ) [ فر. ] (اِ.) استحاله عنصری، جهش، دگرگونی آنی.