اسم

(هُ و یَّ) [ ع. هویه ] (اِ.) شخصیت، ذات، حقیقت چیز.

(هَ) (اِ.) گیاه علفی دوساله از تیره چتریان، با ریشه راست، ساقه بی کرک یا پوشیده از تار. برگ‌های متناوب و گل‌های کوچک سفید و مجتمع به صورت چتر. ریشه این گیاه نارنجی یا زرد است و مصرف غذایی و دارویی بالا دارد، گزر، زردک.

(هَ وِ یا هُ وَ) (اِ.)
۱- نمدی که گرداگرد کوهان شتر می‌گذارند.
۲- پالان، زین.

(هَ کِ) [ ع. ] (اِ.) جِ هیکل.

(هَ) (اِ.) جار و جنجال، داد و فریاد.

(هَ وَّ) [ ع. ] (اِ.) دومین کلمه ساخته شده از حروف ابجد مرکب از: ه – و – ز.

(هَ وَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- میل، آرزو.
۲- شهوت، خواهش نفس.

[ په. ] (اِ.) مرگ، موت.

(~.) [ ع. ] (اِ.) هراس، ترس، بیم.

(هَ) (اِ.) کره اسبی که هنوز زین بر پشت آن نگذاشته باشند.