اسم

منزه

(مُ نَ زِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- پاک کننده.
۲- پاک داننده.
۳- در تصوف: سالکی که ذات حق را به صفت تنزیه شناسد و از حیثیت ظهور در مناظر ندیده و ندانسته باشد.

    مندیل

    (مَ یا مِ) [ ع. ] (اِ.) دستار و عمامه. ج. منادیل.

      Scroll to Top