اسم

(مَ جَ) [ معر. ] (اِ.) آلتی که در جنگ‌های قدیم برای پرتاب کردن سنگ یا گلوله‌های آتش مورد استفاده قرار می‌گرفت. ج. مناجیق.

(مِ خَ) [ ع. ] (اِ.) سوراخ بینی. ج. مناخر.

(مَ جَ) (اِ.) نک منجنیق.

(مَ یا مُ) (اِ.)
۱- گوی‌های ریز شیشه‌ای که به لباس‌های زنانه می‌دوزند.
۲- ماهچه عَلَم، آنچه که بر سر علم و رایت نصب کنند.
۳- چتر، سایبان.

(مُ جا) [ ع. ] (اِ.) پناه، جای نجات.

(مِ حَ) [ ع. منحه ] (اِ.) بخشش، عطا.