اسم مناط (مَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) درآویختن. ۲- (اِمص.) آویختگی، تعلیق. ۳- (اِ.) جای آویختن. ۴- ملاک، سند. ۵- مقصد، مطلب.
اسم مصدر مناطحه (مُ طَ حَ یا طِ حِ) [ ع. مناطحه ] ۱- (مص م.) شاخ زدن به یکدیگر. ۲- دفع کردن. ۳- (اِمص.) شاخ زنی. ۴- دفع، مدافعه.