اسم

ملتهب

(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِ.) (اِفا.) شعله ور، سوزان، دارای التهاب.

    ملتثم

    (مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- بوسه دهنده.
    ۲- آن که دهان وی با نقاب یا دهان بند بسته شده.

      ملتثم

      (مُ تَ ثَ) [ ع. ]
      ۱- (اِمف.) بوسیده شده.
      ۲- (اِ.) جای بوسه.

        ملتجا

        (مُ تَ) [ ع. ] (اِ.) پناهگاه، جای پناه.

          ملتحم

          (مُ تَ حِ) [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- لحیم شده، به هم پیوسته.
          ۲- زخمی که سر آن به هم آمده و التیام یافته.

            ملایک

            (مَ یِ) [ ع. ملائک ] (اِ.) جِ ملک ؛ فرشتگان.

              ملایکه

              (مَ یِ کِ) [ ع. ملائکه ] (اِ.) جِ. ملک ؛ فرشتگان.

                Scroll to Top