اسم

(مُ کَ فَّ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- کافر خوانده شده.
۲- کفاره داده شده.

(مُ کَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نسبت کفر – دهنده به کسی.
۲- کفاره دهنده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) کور، نابینا.

(مُ فِ) [ ع. ] (اِفا.) کافی و کفایت دهنده.

(مُ کَ لَّ) [ ع. ] (اِمف.) تکلیف شده، کسی که انجام کاری را عهده دار شده باشد.

(مُ کَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- به زحمت و مشقت اندازنده.
۲- تعیین کننده تکلیف. ج. مکلفین.

(مُ کَ لَّ) [ ع. ] (اِمف.) آراسته شده، تاج بر سر نهاده شده.

(مُ کَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) کامل کننده.