اسم

(مُ تَ زّ) [ ع. ] (اِمف.) گرامی شمرده، عزیز داشته.

(مُ تَ زِ) [ ع. ] (اِفا.) گوشه گیر، عزلت گزین.

(مُ تَ ص) [ ع. ] (اِفا.) چنگ زننده به دامن کسی.

(مُ تَ ض) [ ع. ] (اِفا.) یاری کننده، یاری گیرنده.

(مُ تَ قِ) [ ع. ] (اِفا.) گرونده، باوردار، عقیده دار.

(مُ تَ کِ) [ ع. ] (اِفا.) گوشه نشین، کسی که برای عبادت در مسجد یا جای دیگر خلوت بگزیند.

(مُ تَ لّ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) علیل، بیمار.
۲- فعل یا اسمی که در آن یکی از حروف علّه – و، ا، ی – وجود داشته باشد.

(مُ تَ مَ) [ ع. ] (اِمف.) کسی که مورد اعتماد است.

(مُ تَ دّ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) در شمار آینده، معدود شونده.
۲- از حد درگذرنده.
۳- (اِمف.) گمان شده، تخمین زده شده.

(مُ تَ مِ) [ ع. ] (اِفا.) اعتمادکننده.