اسم

مصیبت

(مُ بَ) [ ع. مصیبه ] (اِ.) سختی، رنج، اندوه. ج. مصائب.

    مصید

    (مِ یَ) [ ع. ] (اِ.) آلت صید جانوران، دام. ج. مصائد (مصاید).

      مضا

      (مَ) [ ع. مضاء ]
      ۱- (مص ل.) بریدن، قطع کردن.
      ۲- (اِمص.) برندگی، قاطعیت در کار.
      ۳- نفوذ، روانی.
      ۴- حل و عقد امور، کاربری.

        مضادت

        (مُ دَّ) [ ع. مضاده ]
        ۱- (مص ل.) مخالفت کردن با یکدیگر.
        ۲- (اِمص.) ضدیت، خلاف.

          مصوت

          (مُ صَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- صدادار، دارای صدای بلند.
          ۲- حرف صدادار.

            Scroll to Top