اسم

مشط

(مَ یا مِ یا مُ) [ ع. ]
۱- (اِ.) آلتی که با آن موها را مرتب کنند، شانه. ج. امشاط، مشاط.
۲- خرک (موسیقی).

(مُ) (اِ.) ماده سیاه رنگ و خوشبویی که در ناف آهوی مشک تولید می‌شود.

(مَ عَ) [ ع. ] (اِ.) راه، طریق.

(مُ شَ بِ) [ ع. ] (اِفا.)شعبده باز، حقه باز.

(مُ شَ عَّ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- پراکنده.
۲- ژولیده شده، آشفته گردانیده.
۳- در علم عروض «مفعولن» چون از «فاعلاتن» خیزد، آن را مشعث خوانند.

(مَ عَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- محل قربانی.
۲- درخت سایه دار.
۳- قوه ادراک. ج. مشاعر.

(مُ عِ) [ ع. ] (اِفا.) خبر دهنده، آگاه کننده.

(مُ شَ شَ) [ ع. ] (اِمف.)روشن، درخشان.

(مَ عَ) [ ع. ] (اِ.) قندیل، چراغدان. ج. مشاعل.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- شیفته، دلباخته.
۲- خوشحال، خوشدل.