(مُ تَ قَ) [ ع. ] (اِمف.) سنگین و سست از بیماری، خواب، بخل و غیره.
(مُ تَ نا) [ ع. ] (اِمف.) ممتاز شده، جدا شده.
(مُ تَ) [ ع. ] (اِمف.) به اجابت رسیده.
(مُ) [ په. ] (اِ.) گله، شکوه، شکایت.
(مُ مِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- شب زنده دار، شب – نشین. ۲- افسانه گو، قصه سرا؛ ج. مسامرین.
(مَ مِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مسمع ؛ گوش‌ها.
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ مسمار؛ میخ‌های آهنین.
(مَ نِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مسند.
(مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.) شب زنده دار.
(مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.) شریک، سهیم.
