اسم

(مُ سَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) باعث، علت، سبب شونده.

(مُ سَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) دوای خواب آور.

(مُ سَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) تسبیح کننده.

(مُ بَ) [ ع. ] (اِمف.) تمام کرده شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- سبقت گرفته، گذشته.
۲- آگاه، مطلع. ؛ ~ به سابقه آن چه که قبلاً عین یا شبیه آن وقوع یافته باشد.

(مُ مِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- شب زنده دار، شب – نشین.
۲- افسانه گو، قصه سرا؛ ج. مسامرین.