اسم

محیق

(مَ) [ ع. ] (اِ.) پیکان باریک و تیز.

(مَ لِ) [ ع. محموله ] (اِمف.) مؤنث محمول ؛ کالایی که در یک بسته، مجموعه یا نوبت از جایی به جایی حمل می‌شود.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) تب کرده، تب دار.

(مَ حَ لِّ) [ ع. محله ] (اِ.)
۱- جای فرود آمدن.
۲- قسمتی از شهر، کوی، برزن. ج. محلات.

(مِ حَ) [ ع. ] (اِ.) جِ محنت.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) دوشیده شده.

(مِ نَ) [ ع. محنه ] (اِ.) رنج، سختی، زحمت. ج. محن.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) پنبه حلاجی شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) موی سترده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- حل شده.
۲- چیزی که در مایعی حل شده باشد.