اسم

(~.) [ ع. ] (اِ.)یکی از منحنی‌های مقاطع مخروطی است که سطح آن موازی با محور اصلی سطح مخروطی است.

(هَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پریشان گویی.
۲- (اِ.) گفتار بیهوده و پرت و پلا.

(هَ یا هُ) (اِ.) دانه‌ای که در میان گندم روید و خوردن آن ضرر دارد.

(هَ رّ) (اِ.)
۱- ساز و برگ اسب، مانند سینه بند و لگام.
۲- گلوله‌های زرُین و سیمین که به زین، لگام و سینه بند اسب می‌بستند.

(هُ رّ) (اِ.) صدای مهیب، فریاد سهمناک.

(هُ) (اِ.) ترس، بیم.

(هَ دَ) (اِ.) اسبی که سفید باشد.

(هُ هُ) [ ع. ] (اِ.) شانه به سر، مرغ سلیمان.

(هَ) (اِ.) زراعتی که توسط آب باران مشروب شود؛ دیم، دیمه.