اسم

(مُ طِ) [ ع. ] (اِفا.) باطل کننده، خراب – کننده.

(مُ بَ طَّ) [ ع. ] (اِمف. ص.)میان باریک.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- کسی که به درد شکم مبتلی شود.
۲- مبتلی به اسهال مزمن.
۳- کسی که همواره از او باد و غایط خارج شود و به اندازه یک نماز فرصت و مهلت نداشته باشد، چنین شخص باید برای هر نماز یک وضو بگیرد.

(مُ بَ عَّ) (اِمف.) تبعید شده، نفی گردیده ؛ ج. مبعدین.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) برانگیخته شده، فرستاده شده.

(مُ غَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- دشمن داشته، مورد کینه.
۲- ناپسند داشته، مکروه ؛ ج. مبغضین.

(مُ غِ) (اِفا.) کینه ور، دشمن ؛ ج. مبغضین.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) مورد بغض و خشم واقع شده.