اسم

(اِ.) نوعی نی که در آب می‌روید.

(لُ دِ) [ انگ. ] (اِ.) ماشینی دارای بیل بزرگ و گود برای برداشتن موادی مثل برف یا خاک و ریختن آن‌ها در جای دیگر، خاک بردار (فره).

(لَ دِ) (اِ.) سبد، کواره.

(اِ.) کمان حلاجی، کمان پنبه زنی.

(اِ.) شوخی، بی حیایی.

(اِ.)
۱- سیل، سیلاب.
۲- زمینی که آن را سیلاب کنده باشد.

(اِ.) پسر ساده، امرد، تاز.

[ فر. ] (اِ.) سازی است که در ایران به نام عود معروف می‌باشد. پیانونوازان فرانسوی در قرون ۱۷ و ۱۸ م. برای این ساز قطعات سبکی می‌ساختند که بعدها تحت عنوان پرلود، کورانت، ساراباند، کاوت، ژیگ و غیره ظاهر شد.

(اِ.) غذا، خوردنی.