اسم

(اِ.) گیاه علفی بالارونده که به دور چوبی که در کنارش قرار می‌دهند می‌پیچد و بالا می‌رود. دانه‌های خوارکی آن در غلافی شبیه غلاف باقلا قرار دارد و انواع مختلف دارد: لوبیا سفید، لوبیا چیتی، لوبیا قرمز و…

(اِ.) پسر ساده، امرد، تاز.

[ فر. ] (اِ.) سازی است که در ایران به نام عود معروف می‌باشد. پیانونوازان فرانسوی در قرون ۱۷ و ۱۸ م. برای این ساز قطعات سبکی می‌ساختند که بعدها تحت عنوان پرلود، کورانت، ساراباند، کاوت، ژیگ و غیره ظاهر شد.

(اِ.) غذا، خوردنی.

(تَ) (اِ.) نک لُتره.

(لُ تُ) [ فر. ] (اِ.) نوعی بازی قمار است که به وسیله کارت‌هایی که در آن شماره‌هایی ثبت شده انجام می‌گیرد. در این بازی گردونه‌ای اعداد مختلف را اعلام می‌کند که اگر با شماره‌های کارت‌ها موافق باشد صاحب کارت برنده اعلام می‌شود.

(لِ) [ ع. ] (اِ.) پرچم، بیرق. ج. الویه.

(لَ زِ) [ ع. ] (اِ.) جِ لازمه.
۱- چیزهای لازم، ضروریات.
۲- وسایل، آلات، ادوات.

(لَ) (اِ.) نوعی نان نرم و نازک و پهن.