اسم

(لَ یِ) [ ع. لذائذ ] (اِ.) جِ لذیذ.

(لَ ذَّ) [ ع. لذه ] (اِ.) خوشی.

(لَ شَ) (اِ.)
۱- نوعی از آش که با رشته‌های پهنی که از خمیر آرد گندم به دست می‌آیند، پخته می‌شود.
۲- جای لیز و لغزنده.

(~.) (اِ.) شعله آتش.

(لِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آب کم.
۲- گودالی که سیل کنده باشد.

(لَ حِ) [ ع. ]
۱- (ص.) پرگوشت، فربه.
۲- (اِ.) جوشی مخصوص تعمیر ظروف مسی و برنجی.

(لِ یَ یا یِ) [ ع. لحیه ] (اِ.) ریش، محاسن. ج. لحی.

(لُ) (اِ.) نک لوخ.

(لَ) (اِ.) کفش، پای افزار.