اسم

(لَ تِ) (اِ.) پاره‌ای از هر چیز، تکه.

(لَ) (اِ.) زاج سیاه که رنگزران به کار برند.

(لَ چِ) (اِ.) شعله و اخگر آتش.

(لِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آب کم.
۲- گودالی که سیل کنده باشد.

(لَ حِ) [ ع. ]
۱- (ص.) پرگوشت، فربه.
۲- (اِ.) جوشی مخصوص تعمیر ظروف مسی و برنجی.

(لُ جَ یا جِ) [ ع. ] (اِ.) سیم، نقره.

(لَ) (اِ.) چهره، رخ، رخسار.

(لَ چَ یا چَّ) [ تر. ] (اِ.) چارقد، روسری. ؛ ~به سر کنایه از: زن، دشنامی است مردان ترسو و بی جربزه را.

(لُ چَ) (اِ.) قحبه، روسپی.