اسم

(یِ حِ) [ ع. لائحه ] (اِ.) مؤنث لایح.
۱- نوشته.
۲- طرح قانونی که از طرف دولت برای تصویب به مجلس فرستاده می‌شود.

(مَ) (اِ.) پارچه‌ای که آن را روی دستار می‌بندند.

(اِ.)
۱- گودال، مغاک.
۲- بی وفایی.

(جِ) (اِ.) تغار، کاسه بزرگ.

(نِ) (اِ.) آشیانه، خانه.

(رِ) (اِ.) یک قاچ و برش از خربزه یا هندوانه.

(اِ.) لو. ؛ به ~ دادن: مفت از چنگ دادن چیزی را. ؛ به ~ شدن: از دست رفتن، لو رفتن.

(اِ.) خاک سفیدی که آن را گلابه سازند و خانه را بدان سفید کنند.