لاقح
(قِ) [ ع. ] (اِ.) (اِفا.)
۱- آن چه نخل را بدان گشنی دهند.
۲- بادی که ابر پیدا کند و درخت را بارور سازد.
۳- آبستن کننده،
۴- آبستن شونده.
(قِ) [ ع. ] (اِ.) (اِفا.)
۱- آن چه نخل را بدان گشنی دهند.
۲- بادی که ابر پیدا کند و درخت را بارور سازد.
۳- آبستن کننده،
۴- آبستن شونده.
[ فر. ] (اِ.)
۱- ماده شیمیایی رنگی که زنان برای تزیین به ناخنهای بلند خود میزنند.
۲- مایع سفید رنگی که برای پوشاندن روی نوشتهها در غلط گیری به کار میرود.
۳- مادهای که از ترکیب بعضی از اکسیدهای فلزی با مواد رنگی گیاهی به وجود میآید.
[ فر. ] (اِ.) ماده چرم مانند که از شیره بعضی گیاهان گرفته میشود و پس از یک رشته اعمال صنعتی برای ساختن اشیاء مختلف به کار میرود.