اسم

(رِ) (اِ.) وسیله‌ای برای گرفتن و نگه داشتن چیزی.

(رُ) (اِ.) بحبوحه، هنگامه.

[ په. ] (اِ.) موی بلند، گیسو.

(س) (اِ.) زن سالخورده و دارای تجربه و آگاهی.

[ فر. ] (اِ.) از سازهای زهی که دارای شش سیم می‌باشد و با انگشتان دست نواخته می‌شود.

(ش) (اِ.) شناسایی نقشه زمین.

[ په. ] (اِ.)
۱- دنیا، جهان.
۲- کاینات.

(اِ.)
۱- جسمی که فاصله همه نقطه‌های سطح آن تا مرکزش برابر است، کره.
۲- توپی که از یک ماده سخت و تو پر است و در برخی از بازی‌ها به کار می‌رود.

(گَ) (اِ.)۱ – ظروف شیر و ماست و دوغ.
۲- چوبی که بدان دوغ را جهت برآوردن مسکه زنند، شیرزنه.