اسم

(اِ.) = گیلوئی: قسمت فاصله بین طاق عمارت و دیوار که بر آن نقاشی و گچ بری کنند و آن به منزله گلوی طاق و سقف است.

(اِ.) پشته، تل.

(گِ) [ انگ. ] (اِ.) دور بازی مثلاً در بازی تنیس یا والیبال.

[ فر. ] (اِ.) آلتی برای قطع کردن سَر مجرمان که در سال ۱۷۹۲ م. در فرانسه به کار افتاد.

(مِ) [ فر. ] (اِ.) علامتی که به این شکل «» در دو طرف کلمه می‌گذارند.

(رِ) (اِ.) وسیله‌ای برای گرفتن و نگه داشتن چیزی.

(رُ) (اِ.) بحبوحه، هنگامه.

[ په. ] (اِ.) موی بلند، گیسو.

(س) (اِ.) زن سالخورده و دارای تجربه و آگاهی.

[ فر. ] (اِ.) از سازهای زهی که دارای شش سیم می‌باشد و با انگشتان دست نواخته می‌شود.