گنجا
(گُ) (اِ.) نک گنج.
(گُ جِ) (اِ.) پرندهای است کوچک از راسته سبک بالان که خانواده خاصی را به نام خانواده گنجشکان به وجود میآورد، عصفور.
(~ِ بَ) (اِمر.) گنجی که در زیر دیواری در حال فرو ریختن قرار داشت، خضر (ع) میدانست و آن دیوار را درست کرد.
(~ِ وَ) (اِمر.) نام گنج هفتم از گنجهای خسروپرویز. گنج شادآور، گنج شادورد، گنج شارورد بزرگ هم گویند.