گلشن
(~. شَ) (اِمر.) گلزار، گلستان.
(گُ لُ) [ فر. ] (اِ.) یاختههای بسیار کوچک و کروی شکل که در خون پیدا میشود و بر دو قسم است گلبول سفید و گلبول قرمز.
(گُ پَ) (اِمر.) گیاهی دو ساله از تیره چتریان. این گیاه ساقههای ضخیم و برگهای بزرگ دارد و از برگها و جوانهها و دانههای آن جهت ادویه استفاده میشود.
(~. نِ) (اِ.) جایی برای پرورش گل به ویژه جای سرپوشیدهای با گرما و روشنایی مناسب و کمابیش ثابت.
(گُ) (اِ.) = گولاج. گولانج: نانی است تنک چون کاغذ که از نشاسته و سفیده تخم مرغ پزند و در شربت قند و نبات ریزه کنند و خورند؛ لابرلا.
(گِ تُ) [ فر. ] (اِ.) در روم قدیم به بردگان و غلامانی میگفتند که میبایست در میدانهای عمومی با یکدیگر یا با حیوانات درنده تا دم مرگ بجنگند.