اسم

گلاله

(گُ لَ یا لِ) (اِ.) = کلاله. غلاله:
۱- کاکل مجعد، موی پیچیده.
۲- زلف (به طور اعم).

    گلاله

    (~.) [ معر. ] (اِ.)
    ۱- بالشچه‌ای که زنان بر سرین بندند تا کلان نماید.
    ۲- شاماکچه که زیر جامه و زره پوشند.
    ۳- پیراهن، قمیص.

      گلایدر

      (گِ دِ) [ انگ. ] (اِ.) هواگردی با بال ثابت که برای پرواز بدون استفاده از نیروی موتور طراحی شده باشد و اغلب برای اهداف آموزشی و تفریحی استفاده شود، بادپَر. (فره).

        گلایول

        (گِ یُ) [ فر. ] (اِ.) گلی است با ساقه‌های بلند، برگ‌های دراز و باریک و گل‌هایی به رنگ‌های سفید، سرخ. پیاز این گل سفت و پوشیده از الیاف می‌باشد.

          گلبام

          (~.) (اِمر.)
          ۱- آواز بلندی باشد که نقاره چیان و شاطران و قلندران و معرکه گیران در وقت نقاره نواختن و معرکه بستن یکباره کشند.
          ۲- لحنی است از موسیقی قدیم.

            گلاب

            (گُ) (اِمر.) عرقی که از یک قسم گل مشهور به گل محمدی یا گل سرخ گرفته می‌شود و معطر است.

              گلاب پاش

              (~.)
              ۱- (ص فا.) آن که گلاب پاشد.
              ۲- (اِ.) ظرفی بلورین و غیره دارای لوله که در آن گلاب ریزند و از لوله آن گلاب پاشند.

                پیمایش به بالا