اسم

گلاب

(گُ) (اِمر.) عرقی که از یک قسم گل مشهور به گل محمدی یا گل سرخ گرفته می‌شود و معطر است.

    گلاب پاش

    (~.)
    ۱- (ص فا.) آن که گلاب پاشد.
    ۲- (اِ.) ظرفی بلورین و غیره دارای لوله که در آن گلاب ریزند و از لوله آن گلاب پاشند.

      گلابتون

      (گُ بَ) (اِ.) گل‌های برجسته که با رشته‌های طلا یا نقره روی پارچه می‌دوزند.

        گلابدان

        (گُ) (اِ.) ظرفی مانند تُنگ کوچک دسته دار باگردن باریک و بلند و معمولاً دارای لوله که در آن گلاب می‌ریزند، گلاب پاش.

          گلابی

          (گُ) (اِ.)
          ۱- از جمله میوه‌هایی که دانه‌های آن لعاب بسیار دارد و تقریباً به شکل بیضی است.
          ۲- وسیله‌ای بیضی شکل که مانند توپ از باد پُر می‌شود و از آن در ورزش مشت زنی استفاده می‌کنند.

            گل کاری

            (~.) (اِ.)
            ۱- عمل یا فرایند کاشتن و پرورش گل.
            ۲- جایی که در آن گل کاشته‌اند.

              گل گیر

              (گِ) (اِ.) پوشش آهنی که بالای چرخ اتومبیل و دوچرخه و موتورسیکلت قرار می‌دهند برای جلوگیری از پاشیده شدن گِل.

                گل گیر

                (~.) (اِمر.) آلتی شبیه قیچی که با آن زبانه شمع را می‌گیرند.

                  پیمایش به بالا