گلاب
(گُ) (اِمر.) عرقی که از یک قسم گل مشهور به گل محمدی یا گل سرخ گرفته میشود و معطر است.
(~.)
۱- (ص فا.) آن که گلاب پاشد.
۲- (اِ.) ظرفی بلورین و غیره دارای لوله که در آن گلاب ریزند و از لوله آن گلاب پاشند.
(گُ) (اِ.) ظرفی مانند تُنگ کوچک دسته دار باگردن باریک و بلند و معمولاً دارای لوله که در آن گلاب میریزند، گلاب پاش.
(گُ) (اِ.)
۱- از جمله میوههایی که دانههای آن لعاب بسیار دارد و تقریباً به شکل بیضی است.
۲- وسیلهای بیضی شکل که مانند توپ از باد پُر میشود و از آن در ورزش مشت زنی استفاده میکنند.
(گِ) (اِ.) پوشش آهنی که بالای چرخ اتومبیل و دوچرخه و موتورسیکلت قرار میدهند برای جلوگیری از پاشیده شدن گِل.