اسم

کیست

[ فر. ] (اِ.) کیسه‌ای با جدار غشایی در بافت‌ها، دارای ماده مایع یا نیمه جامد که ممکن است طبیعی یا مرضی باشد.

    کیان

    (کُ) (اِ.) خیمه گردی که به یک ستون برپا باشد.

      کیانا

      (اِ.)
      ۱- طبیعت، اصل هر چیز.
      ۲- هر یک از طبایع چهارگانه.

        کیبیده

        (دَ یا دِ) (اِمف.)
        ۱- به یکسو رفته، کناره گرفته.
        ۲- از جایی به جایی شده.
        ۳- تحاشی کرده.
        ۴- انحراف یافته، منحرف.
        ۵- فریفته (به عشق).

          کیپا

          (اِ.) = گیپا: شکنبه گوسفند که در آن گوشت قیمه و برنج و لپه و جز آن آکنده پزند و خورند.

            کیخ

            (اِ.) چرکی که در گوشه‌های چشم پیدا شود.

              کیر

              (اِ.) اندام تناسلی نر به ویژه انسان که ادرار و منی از طریق سوراخی در سر آن دفع می‌شود، نره، ذکَر، قضیب. ؛به ~ گاو زدن در پخش مالی یا چیزی اسراف کردن.

                پیمایش به بالا