اسم

(کَ هَ نَ یا نِ) [ ع. کهنه ] (اِ.) ج. کاهن.

(کَ هَ) [ معر. ] (اِ.) کاهنی، کهانت.

(کَ) (اِ.) درختچه‌ای است از تیره پروانه واران که دارای برخی گونه‌های درختی نیز می‌باشد. گل آذینش سنبله‌ای است و ساقه‌هایش خار دارند. در جنوب ایران (نرماشیر و بندرعباس) و هندوستان می‌روید؛ غاف.

(کُ) [ ع. ] (اِ.) جِ کهف.

(کُ لَ) [ ع. ] (اِ.) پیری، سالخوردگی.

(کَ) (اِ.) نوعی بیماری پوستی که در اثر حساسیت نسبت به بعضی غذاها و داروها به وجود می‌آید و آن برآمدگی‌هایی سرخ رنگ و خارش دار در پوست است.

(کَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- غار. ج. کهوف.
۲- پناه، ملجا.
۳- مهتر، قوم.

(کَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- پوشش، پرده.
۲- سپر.
۳- مستراح.

(کُ یَ یا یِ) [ ع. کنیت ] (اِ.) لقب، بَرنام.