اسم

(کَ یا کِ) (اِ.) سبد گرمابه و کناس که بدان سرگین و پلیدی‌ها را کشند.

(کُ) (اِ.) چین و شکن.

(کَ) (اِ.) مزبله، جای ریختن خاکروبه و زباله.

(کَ) (اِ.) = کلیچ: عجب، خودستایی، تکبر.

(کُ) (اِ.) پوشش پشمینه که سابقاً از کشمیر و تبت می‌آوردند.

(کَ لَ) (اِ.) چرک، چرک بدن.

(کَ دَ یا دِ) (اِ.) زمین سخت، زمین بی حاصل.

(کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) گازی است سمّی به رنگ زرد مایل به سبز با بوی تند و خفه کننده که در آب قابل حل است، علامت شیمیایی آن CL است.

(کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) نام عمومی کلیه املاح منسوب به اسید کلریک H 3 Clo یکی از مشهورترین آنها کلرات پتاسیم است.

(کُ لُ رُ پِ) [ فر. ] (اِ.) دانه‌های ریز دارای سبزینه که در یاخته‌های گیاهی یافت می‌شود، سبزدیسه. (فره).