اسم

(کَ لَ) (اِ.) چرک، چرک بدن.

(کَ دَ یا دِ) (اِ.) زمین سخت، زمین بی حاصل.

(کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) گازی است سمّی به رنگ زرد مایل به سبز با بوی تند و خفه کننده که در آب قابل حل است، علامت شیمیایی آن CL است.

(کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) نام عمومی کلیه املاح منسوب به اسید کلریک H 3 Clo یکی از مشهورترین آنها کلرات پتاسیم است.

(کَ لَ) (اِ.) منقار مرغان.

(کَ) [ ع. ] (اِ.) سگ. ج. کلاب.

(کَ بَ تِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ابزاری انبرک مانند که با آن در سابق دندان می‌کشیدند.
۲- انبر آهنگران.

(کُ بَ یا بِ) (اِ.) خانه کوچک، کومه.