اسم

(کَ لّ) [ ع. ] (اِ.) گرانبار شدن، سنگینی.

(کَ کَ) (اِ.) بیهوده گویی، هرزه گویی.

(کُ) (اِ.) وزغ، غوک.

(کَ) [ طبر. ] (اِ.) قلعه یا ده بزرگی که بر سر کوه و یا پشته بلندی ساخته باشند.

(کَ تِ) (اِ.) نک کلات.

(کُ) [ فر. ] (اِ.) زغالی که از سوختن ناقص یا تصفیه تقطیر زغال سنگ حاصل شود. تقریباً کربن خالص است و بدون به جا گذاشتن خاکستر کاملاً می‌سوزد و حرارت زیاد تولید می‌کند.

(کَ) (اِ.) قاشق بزرگ سوراخ دار که به کمک آن کف روی غذا را می‌گیرند یا با آن غذا را می‌کشند.