اسم

(~.) (اِ.) = کرک: ماکیانی که از تخم کردن باز مانده و مست شده باشد.

(کَ کَ یا کِ) (اِ.) فضله، سرگین.

(~.) (اِ.) ده، روستا.

(کَ) [ طبر. ] (اِ.) نرینه جمیع حیوانات از قبیل گاو و گوسفند.

(کُ لّ) [ ع. ] (اِ.) همه، همگی.

(کَ لّ) [ ع. ] (اِ.) گرانبار شدن، سنگینی.

(کَ کَ) (اِ.) بیهوده گویی، هرزه گویی.

(کَ فَ یا فِ) (اِ.) دف، دایره.

(~.) (اِ.) خوشه‌های گندم و جو که به هنگام خرمن کوفتن، آن‌ها کوفته نشده باشند و پس از پاک کردن غله آن‌ها را بار دیگر بکوبند.