اسم

(کُ) [ ع. ] (اِ.) عفونی شدن شدید در اثر ورود میکربی مخصوص از راه زخم.

(کَ) (اِ.) کدخدا، رییس قوم.

(کُ) (اِ.) کُرف، قیر، شبه.

(کَ) (اِ.) هرگیاهی که در کناره‌های جوی و رودخانه سبز شود.

(کَ) (اِ.) مهره، مهره‌های گردن و پشت.

(کَ) (اِ.)
۱- نادرست، کج.
۲- ابریشم کم قیمت.

(کُ) (اِ.) چینه دان مرغ.

(کَ غَ) (اِ.) = کژآگند. کج آکند: جامه‌ای باشد که درون آن را به جای پنبه از ابریشم پر کرده و روزهای جنگ به تن می‌کردند.

(~. دُ) (اِ.) عقرب.

(کُ) (اِ.) = کریز. کریژ. کریزه. کریج. کریچ. کریچه: پر ریختن پرندگان ؛ تولک.