اسم

(کُ) [ ع. ] (اِ.) ثقل چیزهای فشرده ؛ کنجاره روغن.

(کَ پَّ رَ) (اِ.) = کسبرج: مروارید.

(~. دُ مِ) (اِ.) زخم و ورمی که در بیخ ناخن بوجود می‌آید.

(کَ رَ) (اِ.) گیاهی است بسیار بدبو.

(کَ ژَ یا ژِ) (اِ.) = کژک. کجک:
۱- قلاب عموماً (مخصوصاً قلاب قناره قصابان که بر آن گوشت آویزند).
۲- گوشت پاره‌ای که در ابتدای حلق محاذی بیخ زبان آویخته ؛ لهاه.

(کَ ژُ) (اِ.) ریشه گیاه زرنباد که بسیار تلخ است.

(کَ وَ یا وِ) (اِ.) زمین بلند، تپه.

(کُ) [ ع. ] (اِ.) عفونی شدن شدید در اثر ورود میکربی مخصوص از راه زخم.